این مقاله در مجله علوم کشاورزی و منابع طبیعی، سال هفتم، شماره چهارم، صفحه 58-53، زمستان 1379 به چاپ رسیده است.

چكيده:

     عناب از گياهان دارويي ارزشمندي است كه در طب سنتي ايران جايگاه ويژه اي دارد. از ميوه عناب به عنوان لينت بخش ، پايين آورنده فشار خون و همچنين تصفيه كننده خون استفاده ميشود. اين گياه به صورت ديم در مناطق خشك ايران مي رويد. هدف از انجام اين تحقيق بررسي تكثير رويشي عناب از طريق پاجوش است، بطوريكه با انتخاب بهترين پاجوش و مناسبترين زمان براي انتقال آن بتوان به سهولت اقدام به تكثير عناب در مناطق مورد نظر نمود. به منظور مطالعه تاثير سن پاجوش هاي عناب و زمان انتقال آنها به زمين اصلي از يك آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوكهاي کامل تصادفي با چهار تكرار استفاده شد. سن پاجوش ها، در سه سطح يك ساله ، دو ساله و سه ساله در نظر گرفته شد، سپس آنها در دو زمان آبان و اسفند به زمين اصلي انتقال داده شدند. نتايج اين آزمايش نشان مي دهد بهترين زمان براي انتقال پاجوش ها آبان ماه (قبل از يخبندان زمين) و بهترين نوع پاجوش، پاجوش هاي دو ساله مي باشند.